میسازورود

بلاگ

رزرو میز از توی منو، بدون اپلیکیشن و بدون کمیسیون

مهمان از همان لینک منو درخواست رزرو می‌دهد، شما در دفتر رزرو می‌بینید و با یک تماس قطعی‌اش می‌کنید. چرا رزرو را «درخواست» نگه داشته‌ایم و دفتر رزرو چطور جلوی رزرو بیش از ظرفیت را می‌گیرد.

بیشتر کافه‌ها رزرو را با دایرکت اینستاگرام و تلفن می‌گیرند. کار می‌کند، تا پنجشنبه‌شبی که یک نفر در دایرکت رزرو گرفته، یک نفر تلفنی، هیچ‌کدام جایی ننوشته‌اند و هر دو برای ساعت هشت همان میز شش‌نفره را قول داده‌اند.

اپلیکیشن‌های رزرو این مشکل را حل می‌کنند ولی مشکل خودشان را می‌آورند: مهمان باید نصبشان کند، و بعضی‌شان از هر رزرو سهم می‌گیرند.

رزرو در میساز ساده‌تر از این‌هاست. یک فرم در منو، یک دفتر در پنل.

مهمان چه می‌کند

در منوی شما، کنار شماره‌ی تماس و اینستاگرام، دکمه‌ی «رزرو میز» هست. لینک منو را هم که احتمالاً در بیوی اینستاگرام گذاشته‌اید، پس مهمان از خانه هم به آن می‌رسد.

فرم کوتاه است: روز، ساعت، چند نفر، اسم، شماره‌ی تماس، و اگر چیزی می‌خواهد بگوید («تولد است، کیک می‌آوریم»). روزها را به شکل چند دکمه می‌بیند، نه تقویم؛ امروز، فردا، و روزهای بعد تا جایی که شما اجازه داده‌اید. روزی که کافه بسته است اصلاً در فهرست نیست و ساعت‌ها هم فقط ساعت‌هایی‌اند که رزرو می‌گیرید.

چرا «درخواست» و نه رزرو قطعی

بعد از فرستادن فرم، مهمان می‌خواند که درخواستش ثبت شد و رزرو با تماس کافه قطعی می‌شود. این را عمداً این‌طور گذاشته‌ایم.

رزروِ خودکارِ قطعی برای رستوران‌های بزرگ با سیستم دقیق خوب است. برای کافه‌ای که میزهایش را جابه‌جا می‌کند، گاهی سالن را برای یک مراسم می‌بندد و ظرفیتش به حال‌وهوای آن شب بستگی دارد، قول خودکار یعنی قولی که گاهی نمی‌شود نگهش داشت. یک تماس سی‌ثانیه‌ای هم رزرو را قطعی می‌کند، هم شماره را تأیید می‌کند، هم احتمال نیامدن مهمان را کم می‌کند.

دفتر رزرو

در بخش «رزرو» پنل، درخواست‌ها به ترتیب روز و ساعت کنار هم‌اند. هر رزرو یکی از این وضعیت‌ها را دارد: منتظر جواب، تأییدشده، نشسته، نیامد، لغوشده.

وقتی تأیید می‌کنید می‌توانید میزی هم به آن بدهید. میزها همان‌هایی‌اند که برای QR تعریف کرده‌اید، با ظرفیتشان. این‌جا دفتر جلوی همان اشتباه پنجشنبه‌شب را می‌گیرد: یک میز را نمی‌شود برای دو رزرو که ساعتشان روی هم می‌افتد گذاشت. رزروی که لغو شد یا مهمانش نیامد، میز را همان لحظه آزاد می‌کند.

یک یادداشت داخلی هم روی هر رزرو می‌شود گذاشت که مهمان نمی‌بیند. «دفعه‌ی قبل نیامد» یا «میز کنار پنجره می‌خواهد».

ظرفیت

شما می‌گویید در هر بازه چند نفر رزرو می‌پذیرید. اگر ساعتی پر شده باشد، فرم همان لحظه به مهمان می‌گوید آن ساعت جا نیست تا ساعت دیگری انتخاب کند، به‌جای این‌که درخواستی بفرستد که بعداً مجبور شوید تلفنی ردش کنید.

حساب ظرفیت هم حساب نفر است در هر لحظه، نه جمع کل رزروهای شب. میزی که ساعت هفت خالی می‌شود برای رزرو ساعت هفت آزاد است.

یک حداقل فاصله هم هست: رزرو برای همین چند دقیقه‌ی دیگر پذیرفته نمی‌شود، چون فرصت نمی‌کنید ببینید و تماس بگیرید.

«نیامد» را ثبت کنید

وضعیت «نیامد» را جدی بگیرید و واقعاً بزنیدش. رزرو حذف نمی‌شود و می‌ماند. چند ماه بعد که همان شماره دوباره برای هشت نفر در شب یلدا درخواست داد، با یک نگاه می‌بینید دفعه‌ی قبل چه شد و می‌توانید موقع تماس محکم‌کاری کنید.

چه کسی رزروها را می‌بیند

لازم نیست فقط مالک باشد. همان نقشی که برای کار سالن هست و به پیجر جواب می‌دهد، رزروها را هم می‌بیند و وضعیتشان را عوض می‌کند. کسی که شب پشت صندوق است باید بداند ساعت نه چه کسی می‌آید.

این امکان کجاست

دفتر رزرو روی بعضی طرح‌هاست نه همه؛ جدول تعرفه‌ها نشان می‌دهد کدام. در هفت روز رایگان باز است که بتوانید امتحانش کنید. اگر رستوران دارید، بقیه‌ی چیزهایی که رستوران‌ها بیشتر از کافه‌ها لازم دارند در منوی دیجیتال رستوران هست.