منوی کاغذی یک‌طرفه است. شما چیزی می‌نویسید، مهمان می‌خواند، و هیچ راهی ندارید که بدانید کدام صفحه را ورق زد و کجا مکث کرد. منوی دیجیتال این را عوض می‌کند، و مفیدترین چیزی که به شما می‌گوید احتمالاً آن چیزی نیست که حدس می‌زنید.
جست‌وجوهای بی‌نتیجه
منوی میساز جعبه‌ی جست‌وجو دارد. وقتی منو صد و چند آیتم دارد، خیلی‌ها به‌جای گشتن، اسم چیزی را که می‌خواهند تایپ می‌کنند.
در بخش آمار پنل دو فهرست می‌بینید: پرتکرارترین جست‌وجوها، و جست‌وجوهایی که هیچ نتیجه‌ای نداشتند. دومی طلاست. این‌ها چیزهایی‌اند که مهمان، سرِ میز شما، آماده‌ی سفارش، خواسته و پیدا نکرده.
معمولاً یکی از دو معنی را دارد. یا واقعاً ندارید: اگر در یک ماه پانزده نفر «ماچا» را جست‌وجو کرده‌اند، این تحقیق بازاری است که پولی برایش نداده‌اید. یا دارید ولی به اسم دیگری: مهمان «آیس‌لاته» می‌نویسد و شما در منو نوشته‌اید «لاته‌ی سرد». در این حالت آیتم هست و فروخته نمی‌شود، فقط چون اسمش با چیزی که مردم در ذهن دارند نمی‌خواند. کافی است عبارت رایج‌تر را به اسم یا توضیح آیتم اضافه کنید.
جست‌وجو با املای فارسی هم کنار می‌آید. «ي» عربی و «ی» فارسی، «ك» و «ک»، نیم‌فاصله و فاصله، عدد فارسی و انگلیسی، همه یکی حساب می‌شوند. پس اگر چیزی در فهرست بی‌نتیجه‌هاست، واقعاً بی‌نتیجه بوده، نه این‌که کیبورد مهمان حرف دیگری زده باشد.
چه ساعتی، چه روزی
نمودار ساعت‌ها نشان می‌دهد منو در هر ساعت از شبانه‌روز چقدر باز شده، و نمودار روزهای هفته همین را برای شنبه تا جمعه. بیشتر کافه‌دارها فکر می‌کنند این را از قبل می‌دانند، و بیشترشان یک جا غافلگیر می‌شوند. مثلاً می‌بینند سه‌شنبه‌عصر به اندازه‌ی پنجشنبه اسکن دارد، یا بین ساعت سه و پنج که فکر می‌کردند مرده است، مهمان هست ولی سفارش نیست.
اگر داده کم باشد، مثلاً کافه تازه شروع کرده، به‌جای این‌که از روی چهار بازدید «ساعت اوج» اعلام کنیم، می‌نویسیم که هنوز برای گفتنش زود است.
میزهایی که ساکت‌اند
چون هر میز کد QR خودش را دارد، می‌دانیم هر کد چند بار اسکن شده. فهرست میزها همه را نشان می‌دهد، از جمله آن‌هایی که هیچ اسکنی نداشته‌اند.
میزی که بقیه اسکن می‌شوند و او دو هفته است ساکت است، تقریباً همیشه یک دلیل ساده دارد: برچسبش کنده شده، استندش شکسته، یا کسی گلدان را گذاشته رویش. این را در خلاصه‌ی پنل هم به شما می‌گوییم، ولی فقط وقتی مشکلی هست. اگر همه‌چیز مرتب باشد چیزی نمی‌نویسیم، چون پیامِ همیشگیِ «همه‌چیز خوب است» چشم را عادت می‌دهد که آن قسمت صفحه را نبیند.
به میز تازه هم دو هفته مهلت می‌دهیم قبل از این‌که ساکت بودنش را به حساب بیاوریم.
از کجا می‌آیند
بازدیدها بر اساس مبدأ دسته‌بندی می‌شوند: اسکن کد میز، شبکه‌های اجتماعی (که برای بیشتر کافه‌ها یعنی اینستاگرام)، موتور جست‌وجو، لینک از سایت‌های دیگر، و مستقیم. اگر لینک منو را در بیوی اینستاگرام گذاشته‌اید، این‌جا می‌بینید چند نفر واقعاً از آن‌جا می‌آیند. و سهم جست‌وجو نشان می‌دهد چند نفر اسم کافه‌تان را جست‌وجو کرده‌اند و به منو رسیده‌اند.
چیزی که نمی‌شماریم
آمار میساز عمداً یک کار را نمی‌کند: دنبال کردن یک نفر در طول زمان. کوکی ردیابی نمی‌گذاریم و از مهمان چیزی نمی‌پرسیم. «بازدیدکننده‌ی یکتا» در آمار ما یعنی یکتا در همان روز؛ مهمانی که امروز آمده و فردا هم بیاید، فردا یک نفر تازه حساب می‌شود، چون راهی برای شناختنش نگه نمی‌داریم.
این یعنی نمی‌توانیم بگوییم «چند درصد مهمان‌هایتان برمی‌گردند». ترجیح دادیم این عدد را نداشته باشیم تا این‌که برای داشتنش مهمان‌های شما را ردیابی کنیم. زیر همان عددها در پنل هم همین را نوشته‌ایم. داده‌ها هم بعد از نود روز پاک می‌شوند.
با این‌ها چه کنید
ماهی یک بار ده دقیقه وقت بگذارید و فقط سه چیز را نگاه کنید: جست‌وجوهای بی‌نتیجه (چیزی هست که باید اضافه یا هم‌نام کنم؟)، میزهای ساکت (کدی هست که باید دوباره چاپ شود؟)، و ساعت‌های خلوتی که بازدید دارند ولی فروش نه (این‌جا یک پیشنهاد ویژه جواب می‌دهد؟).
آمار در همه‌ی طرح‌ها هست. اگر هنوز هر میزتان کد خودش را ندارد، از این‌جا شروع کنید، و اگر می‌خواهید بدانید منوی QR از اساس چطور کار می‌کند، این صفحه.